Λάτσιος-Μενεγάκη: Νέος πόλεμος για την προίκα του μωρού. Ποιο το τελεσίγραφο

Γιατί ξεκινά νέο πόλεμο ο Γιάννης Λάτσιος για το μωρότης Ελένης Μενεγάκη;

Ανακωχή ή νέος και μάλιστα πιο σφοδρός πόλεμος; Ο Γιάννης Λάτσιος έστειλε σαφέστατο μήνυμα στην Ελένη Μενεγάκη, δείχνοντας ότι δεν είναι διατεθειμένος να τα παρατήσει τόσο εύκολα όσο πιστεύουν ορισμένοι.

Μάλιστα αυτή τη φορά υπάρχει και νέο… πεδίο μάχης ανάμεσα στο πρώην ζευγάρι. Ποιο είναι αυτό; Μα φυσικά η προίκα του μωρού! Τον τελευταίο καιρό οι φήμες οργιάζουν, τα δημοσιεύματα δίνουν και παίρνουν και ο Διευθυντής Προγράμματος του ΑΝΤ1 στέλνει τελεσίγραφο στην παρουσιάστρια δηλώνοντας «έτοιμος για πόλεμο μέχρι τέλους, αν…».

Όταν ο Γιάννης Λάτσιος εξαιτίας της προχωρημένης εγκυμοσύνης της Ελένης Μενεγάκη δέχτηκε το αίτημα ματαίωσης της δίκης για την πώληση της βίλας στα Μελίσσια, πολλοί μίλησαν για ιστορική ανακωχή.

Η αλήθεια είναι ότι η ανακωχή δεν είναι ιστορική αλλά προσωρινή, αφού ανάμεσα στο πρώην ζευγάρι υπάρχουν ακόμη πολλές «ανοιχτές» υποθέσεις.

Πρώτα από όλα εκκρεμεί η έφεση της Ελένης Μενεγάκη στην πρωτόδικη απόφαση που δικαίωνε εν μέρει τον Λάτσιο στην αγωγή του για το μοίρασμα της περιουσίας τους. Μια υπόθεση πολύ σοβαρή, με τον Διευθυντή Προγράμματος του ΑΝΤ1 να ζητάει από την πρώην σύζυγό του το μυθικό ποσό των 1.600.000 ευρώ.

Επίσης, παρά τη ματαίωση της δίκης για τη βίλα στα Μελίσσια, όπου μένει η παρουσιάστρια με τα παιδιά τους, ο Λάτσιος μπορεί ανά πάσα στιγμή να την επαναφέρει, απαιτώντας την πώλησή της και την είσπραξη του 25% (τόσο είναι το μερίδιό του) του τιμήματος.

«Δεν θα το δεχτώ»

Πάντως όσο πλησίαζαν οι μέρες για τη γέννηση του μωρού της Ελένης, παρατηρήθηκε κι ένα νέο… πεδίο μάχης ανάμεσα στο πρώην ζευγάρι. Η προίκα του τέταρτου μωρού της Μενεγάκη, καρπού του έρωτά της με τον Μάκη Παντζόπουλο.

Ειδικά τον τελευταίο καιρό υπάρχει όργιο φημών αλλά και πλήθος δημοσιευμάτων που έφτασαν στα αυτιά του Γιάννη Λάτσιου, ο οποίος δεν πρόκειται να μείνει με σταυρωμένα τα χέρια. «Θα γίνει μάχη! Δεν θα δεχτώ να αδικήσεις τα δικά μας παιδιά» είναι το σαφέστατο μήνυμα που στέλνει στην πλευρά της βασίλισσας της ελληνικής τηλεόρασης και μάλιστα βρίσκεται σε ανοιχτή γραμμή με τους δικηγόρους του για τη στρατηγική που πλέον θα ακολουθήσουν.

Σε αντίθεση με όσα υποστηρίζουν κάποιοι, πως δηλαδή είναι θέμα χρόνου ο οριστικός συμβιβασμός ανάμεσα στο πρώην ζευγάρι και ότι η μεταξύ τους διαμάχη δεν θα φτάσει ξανά στις δικαστικές αίθουσες, η κόντρα τους όχι μόνο παραμένει, αλλά έπειτα από τις τελευταίες εξελίξεις δεν αποκλείεται να φουντώσει κιόλας.

Ξανά στα δικαστήρια

Ο Λάτσιος είναι αποφασισμένος να κυνηγήσει μέχρι τέλους τόσο την υπόθεση με το μοίρασμα της περιουσίας τους (όπου ζητάει το αστρονομικό ποσό των 1.600.000 ευρώ) όσο και εκείνη με την πώληση της βίλας στα Μελίσσια.

Ήδη στην πρώτη υπόθεση έχει δικαιωθεί πρωτόδικα και εκκρεμεί η έφεση της Ελένης Μενεγάκη, ενώ αναμένεται να επαναφέρει στο δικαστήριο και τη δεύτερη υπόθεση με τη βίλα η οποία του ανήκει κατά 25% και θέλει να βγει στο σφυρί. Πιστεύει ότι με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζει τα παιδιά του.

Η παρουσιάστρια από την πλευρά της δεν ασχολείται με όσα ακούγονται και γράφονται το τελευταίο διάστημα. Επίσης δεν έχει απαντήσει καν στο μήνυμα του Λάτσιου, αφού θεωρεί δεδομένο ότι δεν θα αδικήσει κάποιο από τα παιδιά της.


ΣΚΛΗΡΟ ΒΙΝΤΕΟ: ΓΙ΄ ΑΥΤΟ ΕΚΛΕΙΣΕ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΖΩΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ

Ένας από τους πιο «θλιβερούς» κήπους στον κόσμο

Λουκέτο, στο μοναδικό ζωολογικό κήπο της Αλβανίας, μετά τη δημοσιοποίηση ενός video όπου φαίνεται ένα σοβαρά τραυματισμένο άλογο έπειτα από επίθεση ταύρου, με τον οποίο «συγκατοικούσαν» στον ίδιο χώρο, έβαλε ο Δήμος των Τιράνων.

Ο ζωολογικός κήπος της αλβανικής πρωτεύουσας, όπως αναφέρουν αλβανικά Μέσα ενημέρωσης, έκλεισε μετά τη δημοσιοποίηση του σχετικού βίντεο στο διαδίκτυο από την οργάνωση για την προστασία των ζώων «Animal Rescue Albania», με έδρα τα Τίρανα.

Σε ανοιχτή επιστολή τους προς το δήμαρχο των Τιράνων Λουλζίμ Μπάσα, οι ιθύνοντες της οργάνωσης καλούσαν τις Αρχές να προβούν στο κλείσιμο του ζωολογικού κήπου και να σταματήσουν τη βία εναντίον των ζώων που κρατούνταν εκεί.

«Σοκ είναι η κατάλληλη λέξη προκειμένου να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας, όταν είδαμε το βίντεο», αναφέρει στην επιστολή της η οργάνωση και προσθέτει: «Είναι ασύλληπτο ότι ο λεγόμενος ζωολογικός κήπος των Τιράνων μπορούσε να λειτουργήσει σε συνθήκες που επέτρεπαν αγριότητες αυτού του είδους».

Σύμφωνα με τα σχετικά δημοσιεύματα, δεν είναι η πρώτη φορά που η δημοτική διοίκηση του ζωολογικού κήπου δέχεται πυρά για τη διαχείρισή του. Πέρυσι, ο δημοφιλής περιβαλλοντικός ιστότοπος «Mother Nature Network» κατέταξε το ζωολογικό κήπο των Τιράνων ως έναν από τους έξι πιο θλιβερούς στον κόσμο, χαρακτηρίζοντάς τον – μεταξύ άλλων – «φυλακή ζώων».

Απαντώντας στην κριτική που δέχθηκε για την κατάσταση στο ζωολογικό κήπο, ο δήμος των Τιράνων επέρριψε ευθύνες στην κυβέρνηση, υποστηρίζοντας ότι η τελευταία μπλοκάρει τις προσπάθειες ιδιωτικοποίησης του ζωολογικού κήπου. «Ως αποτέλεσμα μιας πολιτικής εντολής από τον πρωθυπουργό Έντι Ράμα, που μπλόκαρε το έργο μας να προσφέρουμε τον ζωολογικό κήπο με παραχώρηση, ο χώρος έχει οδηγηθεί σε υποβάθμιση», τονίζεται σε ανακοίνωση του δήμου.

Ωστόσο, ο ίδιος ο Αλβανός πρωθυπουργός επιρρίπτει, με τη σειρά του, ευθύνες στο δήμο για την κακή κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο ζωολογικός κήπος και διαβεβαιώνει πως μόλις οι Σοσιαλιστές αναλάβουν τα «ηνία» του δήμου, στις τοπικές εκλογές της 21ης Ιουνίου και φύγει από το δημαρχικό θώκο ο νυν δήμαρχος, ο οποίος είναι και αρχηγός του αντιπολιτευόμενου Δημοκρατικού Κόμματος, η κατάσταση θα αλλάξει.

«Αυτή ήταν μία διαμάχη μεταξύ ζώων που οργανώθηκε από άνθρωπο», έγραψε χαρακτηριστικά ο Έντι Ράμα στο Facebook, συμπληρώνοντας: «Μετά τη νίκη στις εκλογές της 21ης Ιουνίου, θα δώσουμε στα Τίρανα τον ζωολογικό κήπο που τους αξίζει».



newsbomb.gr/bomb-tv/diethnh/story/572097/sokaristiko-vinteo-tayros-epitethike-se-alogo-sto-zoologiko-kipo-tis-alvanias#ixzz3VybANPzD

Πέθανε ο πρώην υπουργός Λάμπρος Παπαδήμας. Βιογραφικό

Πώς πέθανε ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ Λάμπρος Παπαδήμας;

Σε ηλικία 76 ετών, πέθανε το πρωί της Τρίτης ο πρώην Υπουργός και Δήμαρχος Λαμιέων επί σειρά ετών Λάμπρος Παπαδήμας.

Σύμφωνα με το Lamiareport ο Λάμπρος Παπαδήμας πέθανε σήμερα το πρωί στο νοσοκομείο Ερυθρός Σταυρός στην Αθήνα, όπου νοσηλευόταν τις τελευταίες ημέρες με σοβαρά προβλήματα υγείας.

Είχε προηγηθεί πολυήμερη νοσηλεία και στη ΜΕΘ του νοσοκομείου Λαμίας το προηγούμενο διάστημα, ωστόσο στη συνέχεια είχε ζητήσει να διακομισθεί στην Αθήνα.

Τα συλλυπητήριά του για τον θάνατο του πρώην υπουργού Λουκά Παπαδήμα εξέφρασε με δήλωσή του ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος σημειώνοντας ότι «διέπρεψε και αγωνίστηκε αφήνοντας έντονο αποτύπωμα ως γιατρός, ως δήμαρχος Λαμιέων, ως βουλευτής και υπουργός».

Η δήλωση του κ. Βενιζέλου έχει ως εξής:

«Εκφράζω τη βαθιά λύπη μου, τόσο προσωπικά, όσο και εκ μέρους όλων των στελεχών της παράταξης, για το θάνατο του Λάμπρου Παπαδήμα που διέπρεψε και αγωνίστηκε αφήνοντας έντονο αποτύπωμα ως γιατρός, ως δήμαρχος Λαμιέων, ως βουλευτής και υπουργός. Αξιοπρεπής, ουσιαστικός, διακριτικός ο Λάμπρος Παπαδήμας θα μείνει στη μνήμη όλων μας. Τον αποχαιρετούμε με όλη μας την αγάπη και εκτίμηση και διατυπώνουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια του.»

Βιογραφικό

Ο Λάμπρος Παπαδήμας γεννήθηκε το 1939 στη Λαμία. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάστηκε ως ιατρός-χειρουργός και επί σειρά ετών διηύθυνε την χειρουργική κλινική του Νοσοκομείου Λαμίας. Την περίοδο 1978 – 1982, ήταν για δύο συνεχείς θητείες πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Ειδικευμένων Νοσοκομειακών Ιατρών.

Εξελέγη δήμαρχος Λαμίας τρεις φορές για τρεις συνεχόμενες τετραετίες (1982, 1986, 1990) και διετέλεσε μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΚΕΔΚΕ και πρόεδρος της Κοινοπραξίας Ελληνικών Δήμων για την Ευρώπη (1990 – 1993), ενώ υπήρξε ο πρώτος Έλληνας δήμαρχος που αναδείχθηκε σε θέση αντιπροέδρου της Ένωσης Δήμων και Περιφερειών Ευρώπης (CCRE) την περίοδο 1988 – 1990. Επί δημαρχίας του, στήθηκε άγαλμα του Άρη Βελουχιώτη στην κεντρική Πλατεία Λαού της Λαμίας.

Το 1993 ο Λάμπρος Παπαδήμας παραιτήθηκε από δήμαρχος Λαμίας και εξελέγη βουλευτής Φθιώτιδας του ΠΑΣΟΚ. Επανεξελέγη το 1996, 2000 και 2004. Διετέλεσε υφυπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης (1996 – 1998 και 2001-2004) και υπουργός Υγείας και Πρόνοιας (1998 – 2000).

Άφησε πίσω του την αγαπημένη του γυναίκα του Μαρία και τα δυο του παιδιά, τον Ηλία και τη Σοφία. Ακόμη δεν έχει γίνει γνωστό πότε θα γίνει η κηδεία του.

Ελένη Ντινώρη: ΑΓΡΑΜΜΑΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΙΓΑΙΟΥ, ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΥΠ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΑΓΡΑΜΜΑΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΙΓΑΙΟΥ, ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΥΠ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Καλησπέρα σας,

είμαι η Ελένη Ντινώρη και παρακάτω θα δείτε μια προσπάθειά μου προς το Υπουργείο Παιδείας έτσι ώστε τα αγράμματα παιδιά του αιγαίου να δέχονται τις απαραίτητες εκπαιδευτικές γνώσεις, πράγμα που τους στερεί το κράτος.  Μετά τη δεύτερη προσπάθεια προς το υπουργείο αποφασίσαμε να δώσουμε μεγαλύτερη έκταση στο θέμα δημοσιοποιώντας το γεγονός στα ΜΜΕ.  Θα ήταν χαρά μας να δώσετε κι εσείς με τη σειρά σας τη δημοσιότητα που χρειάζεται ώστε η Μαρία και τα υπόλοιπα παιδιά των ακριτικών νησιών να έχουν δικαίωμα στην εκπαίδευση.

 

Διαβάστε την επιστολή ΕΔΩ και ΚΟΙΝΟΠΟΙΕΊΣΤΕ

 

Με εκτίμηση

ΕΛΕΝΗ ΝΤΙΝΩΡΗ

http://ntinorieleni.blogspot.gr/2015/03/blog-post_30.html

picture_000000019w2Y0100022036

ΑΡΧΟΝΤΙΚΟ: Στο finale του 24ου χειμώνα – ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ για την εμπιστοσύνη σας!

ΦΙΛΕΣ / ΦΙΛΟΙ, ΤΟ ΑΡΧΟΝΤΙΚΌ ΑΙΣΙΩΣ ΕΦΘΑΣΕ
ΣΤΟ FINALE ΕΝΌΣ ΑΚΟΜΗ ΧΕΙΜΏΝΑ (24ος).
ΘΑ ΘΕΛΑΜΕ ΝΑ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΆΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΤΙΜΗΣΗ ΚΑΙ 
ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΑΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ..
ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΈΧΟΥΜΕ ΜΙΑ ΠΟΛΎ ΚΑΛΉ 
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΣΑΙΖΌΝ, ΜΕ ΥΓΕΙΑ & ΥΠΟΜΟΝΉ. ΤΗΛ. 2242021744 & 6948881441

551752de4a80a_dsc_0059.resized

Δ. Γερασκλής: Τεράστια προβλήματα δημιουργεί η απόφαση για τις παραλίες – Θα φτάσουμε στο άλλο άκρο με αυθαίρετες καταλήψεις…

Η απόφαση του ΣτΕ για τις παραλίες δημιουργεί σοβαρά προβλήματα.

Απαιτούνται νέες Υπουργικές αποφάσεις για να ξεκαθαρίσει τι θα γίνει με την παραχώρηση των παραλιών, όπως δήλωσε στη Δημ. τηλεόραση ο Αντιδήμαρχος Δ. Γερασκλής τονίζοντας ότι προκύπτουν τεράστια θέματα και χρειάζονται άμεσα αντανακλαστικά… Μιας και κινδυνεύουμε αντί για “ελεύθερες παραλίες”, να φτάσουμε στο άλλο άκρο με αυθαίρετες καταλήψεις παραλιών κλπ.

picture_000000019w2Y0100022035

 

Ε. Παπαχρήστου: ΕΥΝΟΪΚΗ ΡΥΘΜΙΣΗ για όσους έχουν ληξιπρόθεσμες ή οίκοθεν οφειλές προς τον Δήμο Κω

Η Διεύθυνση Οικονομικών του Δήμου Κω ενημερώνει  δημότες και επιχειρήσεις ότι, σύμφωνα με το Ν.4321/15 (ΦΕΚ 30 Α΄/21.03.2015), τίθεται σε ισχύ η δυνατότητα ρύθμισης βεβαιωμένων ληξιπρόθεσμων και οίκοθεν οφειλών προς τους Ο.Τ.Α.
Όσοι δημότες ή επιχειρήσεις, έχουν ληξιπρόθεσμες ή οίκοθεν οφειλές προς τον Δήμο Κω μπορούν να ενταχθούν στις ευνοϊκές διατάξεις που προβλέπει ο παραπάνω νόμος ,είτε με εφάπαξ καταβολή των κύριων οφειλών και διαγραφή του συνόλου των προστίμων και προσαυξήσεων ,είτε σε δόσεις που φτάνουν τις 100 με ανάλογη διαγραφή προστίμων και προσαυξήσεων.
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να πληροφορηθούν λεπτομέρειες για την ένταξη τους στην ευνοϊκή ρύθμιση από το Τμήμα Εσόδων και το Ταμείο  του Δήμου Κω στα τηλέφωνα 2242360459-2242360460 και 2242360464.
Καταληκτική ημερομηνία υποβολής αιτήσεων είναι η  26η Μαΐου 2015.

Η ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ- ΨΥΡΗ ΕΥΤΕΡΠΗ

picture_000000048w2Y0100022038

Ποιος είναι ο Αργύρης Σφουντούρης και ΠΩΣ ντρόπιασε τους Γερμανούς, μέσα στο σπίτι τους (ΒΙΝΤΕΟ)

Αξίζει να διαθέσετε 15 λεπτά από τον χρόνο σας και να δείτε την εκπομπή που προβλήθηκε στο γερμανικό κανάλι ZDF. Ξεκινά ανάλαφρα και χιουμοριστικά, έστω με πικρό χιούμορ, αλλά βαραίνει ιδιαίτερα, συναισθηματικά, όταν θίγεται ενώπιον του γερμανικού κοινού μεταξύ πολλών και το ζήτημα της σφαγής του Διστόμου από τον ίδιο τον Αργύρη Σφουντούρη, διασωθέντα του εγκλήματος, παδί 4 ετών τότε, που έχασε 30 συγγενείς…

Ένα σκετσάκι κόλαφος για τις γερμανικές πονηριές. Αξίζουν συγχαρητήρια σε αυτούς τους Γερμανούς που το οραματίστηκαν, το οργάνωσαν και το παρουσίασαν.


 

Ποιος είναι ο Αργύρης Σφουντούρης που ντρόπιασε τους Γερμανούς, μέσα στο σπίτι τους

Ο Αργύρης Σφουντούρης γεννήθηκε το 1940 στο Δίστομο.Στη σφαγή της 10ης Ιουνίου 1944 έχασε τους γονείς του, 30 συγγενείς και το σπίτι του. Ο ίδιος επέζησε τυχαία μαζί με τις τρεις αδελφές του. Από το Ζάννειο ορφανοτροφείο τον έστειλαν το 1949 στην Ελβετία. Μετά από σπουδές Πυρηνικής Φυσικής, Αστροφυσικής, Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής, εργάστηκε ως καθηγητής.

Στο ορφανοτροφείο

Το αγόρι, που δεν έχει κλείσει ακόμη τα τέσσερα, το πηγαίνουν σ” ένα ορφανοτροφείο στον Πειραιά, όπου έχουν εισηχθεί πολύ περισσότερα από χίλια ορφανά του πολέμου. Επειδή είναι σκελετωμένος από την πείνα, τον πηγαίνουν σ” ένα πιο μικρό ορφανοτροφείο στην άλλη άκρη της Αθήνας. Εδώ μπορεί να γίνει μία καλύτερη, πιο ατομική περίθαλψη, αλλά κι εκεί, μία και έχει προβλήματα με το στομάχι, δυσκολεύεται να αφομοιώσει την τροφή.

Πέρα από αυτό δεν έχει καταλαγιάσει και ο εξωτερικός κίνδυνος: ενώ ο Παγκόσμιος Πόλεμος κοντεύει να τελειώσει, αρχίζει στην Ελλάδα ένας πικρός, μακρόχρονιος εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στους αντάρτες της αριστεράς και στα παρακρατικά σώματα της δεξιάς, τους κυβερνόφρονες, τα οποία υπόστηρίζουν πρώτα οι Άγγλοι και αργότερα οι Αμερικανοί — γιατί κατά τη γνώμη τους δεν επιτρέπεται οι αριστεροί σε καμία περίπτωση να πάρουν τα ηνία της χώρας στο χέρι. Οι πρώτοι οιωνοί του Ψυχρού Πολέμου.

΄Ομως τότε, ο Αργύρης είναι στο μεταξύ οχτώμισι χρονών, εμφανίζεται μια αποστολή του Ερυθρού Σταυρού στο ορφανοτροφείο και διαλέγει μερικά παιδιά, που προορίζονται να σταλούν σε ταξίδι σε μία μακρινή χώρα: ένα ταξίδι στην Ελβετία, στο παιδικό χωριό Πεσταλότσι του Τρόγκεν. Σ’ένα σπίτι με Έλληνες «κατ΄ οίκον γονείς» και με ελληνόπουλα ορφανά πολέμου, σ’ένα χωριό με παιδιά απ” όλη την Ευρώπη, σε μία «άθικτη» χώρα, σ” ένα καινούριο μέλλον.

Μακριά από την πατρίδα — καινούρια πατρίδα

Για την μεταπολεμική Ελβετία το παιδικό χωριό Πεσταλότσι θεωρείται η προσωποποίηση ενός καθ΄ εαυτού ελβετικού ιδεώδους: Σκοπός είναι εδώ να γίνεται πραγματικότητα η ανθρωπιστική δέσμευση, να προσφέρεται βοήθεια, να επουλωθούν οι πληγές του πολέμου, να γίνεται δυνατή η συμβίωση και η συμφιλίωση διαφορετικών εθνικών ομάδων στην καρδιά της Ευρώπης. Μετά από μία αρχικά πεισματώδη αντίσταση ιδρύεται σύντομα δίπλα στο πολωνικό, ουγγρικό, ελληνικό, ιταλικό, αγγλικό και γαλλικό σπίτι και ένα γερμανικό σπίτι, που όμως την αρχική περίοδο διευθύνεται από τον Ελβετό Διευθυντή Άρθουρ Μπιλ (Arthur Bill) — ανέχονται μεν τα γερμανικά παιδιά, Γερμανούς ενήλικες ωστόσο μόνο χρόνια μετά τους δέχονται στο χωριό.

Σιγά-σιγά ο Αργύρης ξαναβρίσκει τις δυνάμεις του και κερδίζει την προσοχή (των δασκάλων του), και μπορεί στη συνέχεια να επισκεφτεί το λύκειο στο Τρόγκεν. Μετά το απολυτήριο πηγαίνει στη Ζυρίχη, όπου σπουδάζει στο Πολυτεχνείο (ΕΤΗ) μαθηματικά, πυρηνική φυσική και αστροφυσική.

Ο Αργύρης, μικρός ακόμα και καθηγητής της φυσικής, αρχίζει να γράφει ποιήματα και δοκίμια. Εδώ και πολύ καιρό σκέφτεται, μιλάει και γράφει στα γερμανικά — πράγμα για το οποίο τον κατηγορούν στις επισκέψεις του στο πατρικό του χωριό, αν και όχι στα ανοιχτά, ότι τάχα είναι προδότης … Επίσης αρχίζει να μεταφράζει τους ποιητές και συγγραφείς της πατρίδας του (Καζαντζάκη, Καβάφη, Σεφέρη, Ρίτσο και πολλούς άλλους) στη γερμανική γλώσσα. Οι μεταφράσεις του, οι βιβλιοκρισίες και νεκρολογίες δημοσιεύονται πολύ τακτικά στην εφημερίδα «Neue Zurcher Zeitung», στο περιοδικό «du», στην εφημερίδα «Tages Anzeiger» και σε άλλα περιοδικά.

Η Χούντα

Τότε, το 1967, γίνεται το πραξικόπημα των στρατιωτικών στην Ελλάδα. Μία βίαια δικτατορία κυβερνά την Ελλάδα. Πάνω από 100.000 συμπατριώτες — πολιτικά αλλόφρονες, διανοούμενοι, συγγραφείς, μουσικοί όπως π.χ. ο Μίκης Θεοδωράκης, αριστεροί … καταδιώκονται τα επόμενα εφτά χρόνια, …μπαρκάρουν για ερημονήσια, συλλαμβάνονται, βασανίζονται. Μαζί με φοιτητές από τη Ζυρίχη και πολιτικούς διοργανώνει ο Αργύρης μόλις ένα μήνα μετά την ανάληψη της εξουσίας μία διαδήλωση «Ενάντια στη Χούντα στην Ελλάδα», όπου μιλούν και ο Max Frisch και ο August E. Hohler. Στη Ζυρίχη εκδίδει το πολιτιστικό περιοδικό «Προπύλαια», στο οποίο δημοσιεύει νέα ποιήματα και άλλα έργα, τα οποία απαγορεύονται στην Ελλάδα.

Πιστεύει ότι έτσι μπορεί ο ίδιος να αγωνιστεί , έτσι ώστε να επανεγκατασταθεί η δημοκρατία στην πατρίδα του• το 1970 τιμάται για αυτό με ένα τιμητικό βραβείο από το συμβούλιο της Κυβέρνησης της Ζυρίχης. Ένας ξαδελφός του τον προειδοποιεί τηλεφωνικά και έτσι ακυρώνει τελευταία στιγμή ένα ταξίδι που είχε προγραμματίσει για την Ελλάδα, — και αυτός θα είχε πέσει θύμα των εκκαθαριστικών δράσεων του Στρατού.

Γιατί στην Ελλάδα τον έχουν γραμμένο εδώ και καιρό στη μαύρη λίστα. Για αυτό και δεν του ανανεώνουν το διαβατήριό του στο Ελληνικό Προξενείο της Ζυρίχης. Και δεν κατέχει ελβετικό διαβατήριο, γιατί οι απόφοιτοι του παιδικού χωριού προβλέπεται να επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Από αυτήν την στιγμή δεν του επιτρέπουν πλέον να ταξιδέψει• η Ελβετία που τον φιλοξενεί, του γίνεται εξορία. Και έτσι υποβάλλει αίτηση πολιτογράφησης, που διαρκεί 52 μήνες για να γίνει δεκτή — και εδώ στην Ελβετία οι υπηρεσίες διαθέτουν ήδη έναν φάκελο για τον νεαρό …

Ο κοσμοπολίτης

40 χρονών ακολουθεί μία ριζοσπαστική ρήξη: ο Αργύρης αποφασίζει να ασχοληθεί με την αναπτυξιακή βοήθεια, κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στην Ανάπτυξη και Συνεργασία (NADEL) στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης (ΕΤΗ), και στη συνέχεια περνάει μερικά χρόνια στη Σομαλία, στο Νεπάλ και στην Ινδονησία, όπου συνεργάζεται σε ένα πρόγραμμα για την ίδρυση Ανώτατων Τεχνικών Σχολών. Αργότερα θα χαρακτηρίσει αυτή την εποχή ως την ωραιότερη της ζωής του: «σαν να έσβηνε εκεί κατά κάποιον τρόπο το παρελθόν μου και όλα τα τραγικά, που είχα ζήσει, χωρίς να το έχω απωθήσει και χωρίς να είναι πλέον ένα θέμα που απαγορεύεται να το θίξει κανείς, σαν ταμπού. Ανήκει και αυτό στη ζωή, χωρίς να πονάει.»

Επανένωση — Αποζημίωση

Στο μεταξύ το 1990, πίσω στην Ευρώπη, έχει πέσει το τείχος του Βερολίνου. Με αυτή την επανένωση της Γερμανίας παρουσιάζεται μία καινούρια, εξαιρετικά ενδιαφέρουσα νομική κατάσταση. Γιατί για πρώτη φορά, σχεδόν 50 χρόνια μετά τη λήξη του πολέμου, θα μπορούσε να είναι εφικτό, να ζητήσει κανείς αποζημίωση για τα φρικτά που έχει υποστεί ο κόσμος στον πόλεμο (βλέπε και Παράρτημα B — Νομικό υπόβαθρο για τις ελληνικές απαιτήσεις πολεμικής αποζημίωσης).

«Συνέδριο για την Ειρήνη»

Με αφορμή την 50ή επέτειο της σφαγής του Διστόμου ο Αργύρης διοργανώνει το 1994 σε συνεργασία με την κοινότητα του Διστόμου στο Ευρωπαϊκό κέντρο πολιτισμού στους Δελφούς ένα «Συνέδριο για την Ειρήνη». Σκοπός είναι οι συμμετέχοντες του συνεδρίου να εξετάσουν τα θέματα «Μνήμη — Θρήνος — Ελπίδα» για τις προσπάθειες στην Γερμανία, στην Ελλάδα και αλλού για την αποζημίωση, την υπερνίκηση του μίσους και την συμφιλίωση. Καταφτάνουν συνολικά 19 εισηγήτριες και εισηγητές, ιστορικοί, δημοσιογράφοι, ερευνήτριες του εγκεφάλου, κοινωνιολόγοι, ψυχαναλυτές, αντιστασιακοί, κοινωνικοί λειτουργοί ανηλίκων, νομομαθείς από την Αθήνα, την Ζυρίχη, το Βερολίνο και άλλες πόλεις.

Γίνεται μία ανταλλαγή των αποτελεσμάτων της έρευνας, συζητούνται προϋποθέσεις για την ειρηνική συμβίωση και τη συμφιλίωση των λαών, ψυχολογικά αίτια, που καθιστούν δυνατές τέτοιες απάνθρωπες πράξεις. Μόνο μια ομάδα δεν αντιπροσωπεύεται: παρόλες τις εντατικές προσπάθειες και τα αιτήματα δεν δέχτηκε κανένας Γερμανός πολιτικός, ούτε και ο Γερμανός Πρέσβης της Αθήνας, να συμμετέχει στο συνέδριο. Για τον Αργύρη μία μεγάλη απογοήτευση.

Επειδή γνωρίζει την μεγάλη σημασία του γερμανικού συμβολαίου της επανένωσης, επισκέπτεται τη γερμανική πρεσβεία στην Αθήνα. Ρωτάει λοιπόν τώρα πώς θα μπορούσε να εγείρει μία αξίωση για αποζημίωση για τις ζημιές των συνεπειών του πολέμου. Τον Ιανουάριο του 1995 λαμβάνει ως απάντηση μία επιστολή της πρεσβείας, η οποία αναφέρει αυτολεξεί ότι η σφαγή πρέπει να θεωρηθεί ως «μέτρο στα πλαίσια της διεξαγωγής του πολέμου», και ότι για το λόγο αυτό δεν υφίσταται δικαίωμα αποζημίωσης. Το γεγονός ότι η βαρύτητα της σφαγής ακόμα και 50 χρόνια μετά δεν αναγνωρίζεται πλήρως, αλλά αντιθέτως υποβιβάζεται, τον πληγώνει βαθιά.

Η Αγωγή

Πολύ γρήγορα- χωρίς να χάσει χρόνο- καταθέτει ο Αργύρης μαζί με τις τρεις του αδελφές στη Γερμανία αγωγή. Παράλληλα με αυτό καταθέτουν αγωγή στην Ελλάδα 290 ζημιωθέντες, συγγενείς και επίγονοι από το Δίστομο .

Για την Γερμανία το θέμα αυτό εξελίσσεται σε ένα πολύ λεπτό θέμα. Εάν η αγωγή του Αργύρη ή η ομαδική αγωγή από το Δίστομο έχει τελικά επιτυχία, θα είχε αυτό ως αποτέλεσμα μία πλημμύρα αξιώσεων αποζημίωσης με συνέπεια η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας να αναγκαστεί να αντιμετωπίσει τεράστιες διεθνείς αξιώσεις, τις οποίες μπόρεσε για δεκαετίες μέχρι σήμερα να τις αποκρούσει και να τις αναβάλει.

Στα επόμενα χρόνια απορρίπτουν την αγωγή και το Πρωτοδικείο της Βόννης και το Εφετείο της Κολωνίας αλλά και το Γερμανικό Ακυρωτικό Δικαστήριο της Καρλσρούης, παραδόξως και με εν μέρει αντιφατικές αιτιολογήσεις: ιδιώτες δεν μπορούν να προβάλλουν αξιώσεις, και σίγουρα όχι αξιώσεις, τις οποίες μπορούν οι ίδιοι να προβάλλουν έναντι του Γερμανικού Κράτους. — Κι όμως, ιδιώτες θα μπορούσαν μεν να προβάλουν αξιώσεις στην περίπτωση των εγκλημάτων του πολέμου, όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση ισχύει ο νόμος του 1944, και εκεί δεν προβλέπεται μία τέτοια αγωγή… Μία συνταγματική προσφυγή υποβάλλεται το 2003 στο Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο της Καρλσρούης. Τον Μάρτιο του 2006 βγαίνει η απόφαση: είναι αρνητική. Τον Ιούνιο του 2006 υποβάλλεται, ως τελευταίο νομικό μέσο, μία προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο (βλέπε Παράρτημα Γ). Η απάντηση από το Στρασβούργο αναμένεται ακόμη.

Και μετά;

Ο Αργύρης δοκιμάζει ένα κουραστικό στρόβιλο με τις αγωγές, τις δικάσιμες, τις δραστηριότητες, τις εισηγήσεις σε εκδηλώσεις και αντεκδηλώσεις. Ένα καταθλιπτικό συναίσθημα το να αισθάνεται ανήμπορο θύμα για άλλη μία φορά. Αμφιβολίες, εάν όλα αυτά άξιζαν τον κόπο. Μπορεί τάχα η απώλεια των γονέων, η έλλειψη των παιδικών χρόνων, να αναιρεθεί με χρήμα; — Το κενό επιστρέφει. Και μετά;

Κι όμως στις στιγμές της αμφιβολίας αναδύεται για παράδειγμα επίσης η ανάμνηση του «γονατισμού» του Βίλι Μπράντ στη Βαρσοβία. Τι ασυνήθιστη πράξη! Αυτή η στάση, αυτή η βουβή χειρονομία του Γερμανού Καγκελάριου, μία βουβή τελετουργία, που παραμέλησε τον συνήθη πολιτικό κώδικα. Και μετά τα λόγια του: «ντρέπομαι», τα οποία μετέτρεψαν αυτό το προσωπικό, αυτό το πολύ ιδιωτικό συναίσθημα σε πολιτικό μανιφέστο, και που είχαν παγκόσμια φοβερή επήρρεια.

Έναν στόχο του πάντως πέτυχε ο Αργύρης με το παραπάνω: Η σφαγή του Διστόμου είχε μία δημοσιότητα και μία μετέπειτα απήχηση, που δεν την περίμενε ποτέ. Ακόμη και το Γερμανικό Ακυρωτικό Δικαστήριο της Καρλσρούης διαπίστωσε ότι η σφαγή του Διστόμου υπήρξε ένα από τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Και με τα χρόνια δημιουργήθηκαν άπειρες προσωπικές φιλίες, όπως η σχέση με την ομάδα εργασίας του Διστόμου από το Αμβούργο, στην οποία ο Αργύρης βρήκε τον Γερμανό δικηγόρο του Martin Klingner, ο οποίος τον υπερασπίζεται ενώπιον του δικαστηρίου.

Ο Αργύρης αφοσιώνεται στα δικά του σχέδια. Θέλει να επεξεργαστεί ένα δικό του θεατρικό κομμάτι: «Η υιοθέτηση της ανθρωπιάς» («Die Adoption der Menschlichkeit»). Δουλεύει σε ένα σχέδιο για μία καινούρια έκδοση της Σύμβασης της Γενεύης. Υπό τον όρο «Πρωτοβουλία για την τιμή του στρατιώτη» επιδιώκει να θεμελιώσει στη Σύμβαση της Γενεύης να δημιουργηθούν παγκόσμιοι κανόνες για την εκπαίδευση των στρατιωτών. Σκοπός είναι να ανήκει στα καθήκοντα του στρατιώτη, το να αρνείται να εκτελέσει απάνθρωπες διαταγές και να αντιστέκεται σε προτροπές για εγκληματικές πράξεις.

Ο Αργύρης σκέφτεται να πουλήσει το πατρικό του σπίτι στο Δίστομο. Είναι αμφίβολο όμως, εάν ποτέ κάποιος θελήσει να αγοράσει το σπίτι, σε ένα χωριό, το οποίο δεν συνήλθε ποτέ πραγματικά από εκείνη τη σφαγή, σε ένα μέρος, όπου η ζωή κυλάει με αργό ρυθμό, όπου συνεχίζεται η αστυφιλία. Κι όμως: με αυτό συνδέεται η επιθυμία, που μια έρχεται και μια φεύγει, δηλαδή η επιθυμία του να αποβάλλει το παρελθόν, ελεύθερος, χωρίς το βάρος της μνήμης, βαδίζοντας προς την ελευθερία …

Ο Αργύρης Σφουντούρης και η τέχνη

Παράλληλα μετέφραζε και παρουσίαζε στις γερμανόφωνες χώρες Έλληνες ποιητές και λογοτέχνες όπως: Καβάφη, Καζαντζάκη, Σικελιανό, Σεφέρη, Ελύτη, Βρεττάκο, Ρίτσο, Σαμαράκη, Βασιλικό, κ.ά. Μετά το 1967 ίδρυσε το «Περιοδικό για την Ελλάδα» ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ όπου πρωτοδημοσίευσε απαγορευμένα στην Ελλαδα τότε νέα έργα των: Νικηφόρου Βρεττάκου, Γιάννη Ρίτσου κ.ά.

Δημοσίευσε το 1994 την ποιητική συλλογή «Τα Διστομίτικα» και άλλα δικά του ποιήματα σε ελληνικά και γερμανόφωνα περιοδικά καθώς και βιβλία με αστρονομικά θέματα, αποσπάσματα από τα ημερολόγιά του και φωτογραφίες από Αφρική και Ασία όπου εργάστηκε τη δεκαετία του 1980 σε διεθνή προγράμματα αναπτυξιακής συνεργασίας. Εκθέσεις φωτογραφιών του στο Winterthur, στη Ζυρίχη και στο Bandung της Ινδονησίας με θέματα τον έναστρο ουρανό, την φύση, το ανθρώπινο πρόσωπο.

Μετά το 1994 ασχολήθηκε εντατικά με τις Ελληνο-Γερμανικές σχέσεις με θέμα τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης στην Ελλάδα και τη Γερμανία και ιδιαίτερα με το ζήτημα της αναγνώρισης και αποζημίωσης των θυμάτων των θηριωδιών των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής στην Ελλάδα, επιδιώκοντας μια ισότιμη προσέγγιση και καθαρτική συμφιλίωση, αξιοποιώντας έτσι τις σκληρές εμπειρίες του παρελθόντος.
Το ντοκυμαντέρ «Ενα Τραγούδι για τον Αργύρη» του Ελβετού σκηνοθέτη Stefan Haupt (βραβευμένο σε Θεσσαλονίκη και Los Angeles με το βραβείο κοινού) παρουσιάζει με παραδειγματισμό την ιστορικά φoρτισμένη ζωή και τον αγώνα του Αργύρη Σφουντούρη για έναν ειρηνικό κόσμο.

Ο Ελβετός Στέφαν Χάουπτ στο ντοκιμαντέρ Ένα τραγούδι για τον Αργύρη (βραβευμένο σε Θεσσαλονίκη και Los Angeles με το βραβείο κοινού), παρουσιάζει την σφαγή του 1944, και τον αγώνα του επιζώντος Αργύρη Σφουντούρη, που τότε ήταν παιδάκι, για την αναγνώριση του εγκλήματος πολέμου από το σύγχρονο γερμανικό κράτος. Δείτε το:

http://www.komistes.gr/%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BF-%CE%B1%CF%81%CE%B3%CF%8D%CF%81%CE%B7%CF%82-%CF%83%CF%86%CE%BF%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%B7%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%85/


Προβολή ταινίας ενάντια σε όλα τα ναρκωτικά από την ΚΝΕ Κω (video-ρεπορτάζ)

Προβολή ταινίας ενάντια σε όλα τα ναρκωτικά από την ΚΝΕ Κω (video-ρεπορτάζ)

Στο πλαίσιο της καμπάνιας που πραγματοποίησε η ΚΝΕ Κω ενάντια σε όλα τα ναρκωτικά, προβλήθηκε η Ταινία  «The Basketball Diaries» στην Αίθουσα Συνεδριάσεων του Εργατικού Κέντρου.

Στόχος της ταινίας  να αναδειχθούν οι καταστροφικές συνέπειες που έχουν τα ναρκωτικά στην ζωή των νέων.

 

ΥΠΟΘΕΣΗ:
Βασισμένο στην αυτοβιογραφία του ποιητή Jim Carroll το basketball diaries ακολουθεί την κάθοδο ενός φοιτητή του καθολικού σχολείου,που από αστέρι του μπάσκετ καταλήγει σε ναρκομανή!Τον διώχνουν από το σχολείο,το σπίτι του,και τριγυρίζοντας με τους φίλους του στους δρόμους της Νέας Υόρκης κλέβει,και ακόμα σκοτώνει για να εξασφαλίσει την δόση του!!

CAST:
– Αυθεντικός Τίτλος: The Basketball Diaries
– Μεταφρασμένος Τίτλος: Το Τέλος της Αθωότητας
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Jim Carroll (novel)
ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΟΣ: Bryan Goluboff
ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ: Scott Kalvert
ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Leonardo Di Caprio – Mark Wahlberg – Lorraine Bracco – Bruno Kirby
ΕΙΔΟΣ: Δράμα
· Γλώσσα: Αγγλικά
· Χρώμα: Έγχρωμο
· Παραγωγής: 1995
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 102′

sitedhras.gr

the-basketball-diaries-1995