“Ραδιόφωνο Λυχνάρι” μια ξεχωριστή παρουσίαση του βιβλίου του Ν. Κωνσταντινίδη, από ΦΙΛΗΤΑ & νέα παιδιά (ΦΩΤΟ & ΒΙΝΤΕΟ)

Η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, ο Πνευματικός Όμιλος Κώων «Ο ΦΙΛΗΤΑΣ», η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών Δωδεκανήσου


συνδιοργάνωσαν την παρουσίαση του νέου βιβλίου του Νίκου Κωνσταντινίδη «ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΛΥΧΝΑΡΙ», μυθιστόρημα εκδόσεις ΦΥΤΡΑΚΗ, που θα χτες βράδυ στο βιβλιοπωλείο «Θαλασσινός». Στην παρουσίαση: ο Κώστας Ιωάννου, ο Θεοδόσης Διακογιάννης και η Χριστίνα Μπαρμπαρούση.

Η παρουσίαση έγινε με έναν ξεχωριστό και πρωτότυπο τρόπο κατά τα πρότυπα μιας κανονικής ραδιοφωνικής εκπομπής.

 

Ο Νίκος Κωνσταντινίδης (Πρόεδρος Ομοσπονδίας Δωδ/κών Σωματείων στην Αθήνα) με έναν ιδιαίτερα ψυχαγωγικό τρόπο παρουσιάζει μέσα από το νέο συγγραφικό του έργο, τους προβληματισμούς των νέων, τις επιθυμίες τους και τον κόσμο μέσα από την δική τους οπτική γωνία. Παραθέτει έξυπνα όλα αυτά τα «γιατί» για τα οποία το χάσμα ανάμεσα στους νέους και τους ενήλικες όσο πάει και μεγαλώνει. Σε αρκετά σημεία του βιβλίου πιάνεις τον εαυτό σου να χαμογελάς. Άλλοτε γιατί στις γραμμές  αντικρίζεις τον εαυτό σου, άλλοτε το παιδί σου και άλλοτε γιατί στις σελίδες βλέπεις μέσα από μια απλή αποτύπωση την σκληρή πραγματικότητα της καθημερινότητας που έχουν να αντιμετωπίζουν οι νέοι .

Η παρουσίαση του βιβλίου αλλιώτικη, με τα αποσπάσματα  να  παρουσιάζονται θεατροποιημένα από μαθητές στο πάνελ και με την όλη εκδήλωση να είναι συνοδεύεται με μουσική πανδαισία. 

Το βιβλίο περιλαμβάνει ακόμα σκίτσα του Γιάννη και μουσική και στίχους του Μιχάλη (των δύο γιων του συγγραφέα).

Το κυριότερο και ουσιαστικότερο που  δείχνει το ήθος του Νίκου Κωνσταντινίδη είναι ότι τα συγγραφικά δικαιώματα παραχωρήθηκαν στην Δωδεκανησιακή Μέλισσα, όπως και των τριών προηγούμενων βιβλίων του, για τη σπουδαία δουλειά που κάνει αναλαμβάνοντας τις σπουδές άπορων φοιτητών από τα Δωδ/σα (τις οποίες πολύ αναγκάζονται να διακόψουν λόγω οικονομικής αδυναμίας).

Το βιβλίου (άσχετα με τον τίτλο, όπως εξήγησε ο συγγραφέας) είναι αφιερωμένο σε όλους τους τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς περιφερειακούς σταθμούς της Δωδεκανήσου, τους νέους και τη Δωδεκανησιακή Μέλισσα.

Ο συγγραφέας από την πλευρά του έκλεισε την εκδήλωση ευχαριστώντας τους δικούς του ανθρώπους, όλους τους νέους, τους εκπαιδευτικούς, τους ραδιοφωνικούς παραγωγούς,  και  όλους τους περιφερειακούς σταθμούς για όσα προσφέρουν στον τόπο μας (καυτηριάζοντας ιδιαίτερα το κλείσιμο της ΕΡΤ και της ΕΡΑ, το οποίο ως φίμωση εκ των άνω δεν θα ξεχάσουν οι πολίτες στις εκλογές).

Παρουσίαση βιβλίου «ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΛΥΧΝΑΡΙ»

Εισήγηση Χριστίνας Μπαρμπαρούση

Λέγεται, ότι για να ερμηνεύσεις την κατάσταση μιας κοινωνίας ανάμεσα στο χρόνο, αλλά και σε μια δεδομένη στιγμή, αρκεί να κοιτάξεις στους νέους της. Γιατί, οι νέοι είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας. Αυτό είναι και το θέμα, που πραγματεύεται ο συγγραφέας Νίκος Κωνσταντινίδης στο βιβλίο «Ραδιόφωνο Λυχνάρι». Τέσσερις νέοι, συμμαθητές και φίλοι στη ζωή, που αντιδρούν με αντισυμβατικό τρόπο στο συμβατικό γίγνεσθαι, το κατεστημένο της εποχής, που δείχνει αδιάφορο έως και απαγορευτικό για τα όνειρα και τις προσδοκίες τους. Αυτή η διαρκής διαπραγμάτευση με τον εαυτό τους, με τους συνομηλίκους τους, με τους γονείς τους και τελικά με το κοινωνικό περιβάλλον, στο οποίο αισθάνονται, ότι δεν χωρούν, καταλήγει να είναι το εφαλτήριο για το βήμα πιο πέρα. Οι επαναστάσεις, άλλωστε, δεν γίνονται από τους μη προνομιούχους. Γίνονται από τους προνομιούχους, που φοβούνται μη χάσουν τα προνόμιά τους. Οι επαναστάσεις, λοιπόν, δεν γίνεται να μην είναι προσωπικό θέμα. Απέναντι στο σχολείο, που τους δίνουν, στην κυβέρνηση, που τους διορίζουν, στην κοινωνία, που τους επιφυλάσσουν. Οι νέοι πρέπει να αντιδρούν σε αυτά, όταν δεν τους αντιπροσωπεύουν. Να τα ανατρέπουν και να τα χτίζουν από την αρχή. Και να υπενθυμίζουν διαρκώς στους πρεσβύτερους, ότι όσοι δεν έμαθαν από τα λάθη της Ιστορίας, που οι ίδιοι έγραψαν, είναι καταδικασμένοι να τα επαναλάβουν.

Αντίδραση είναι η παρατηρητικότητα και το φιλτράρισμα των ερεθισμάτων. Η συναισθηματική και υλική αυτάρκεια, που οδηγούν στην ευτυχία είναι αντίδραση. Και η τέχνη στρατευμένη ή μη, είναι αντίδραση. Η μουσική, για την οποία διαβάζουμε στο βιβλίο, έχει σηματοδοτήσει και ταυτόχρονα σημαδευτεί από κοινωνικά κινήματα ιδεών και αγάπης, διαμόρφωσης ενεργών πολιτών γενεές και γενεές.

Αντίδραση είναι η συμμετοχή, η δημόσια έκφραση στο ραδιόφωνο, σε μια εφημερίδα.

Αντίδραση είναι η συμμετοχή σε δημόσιες δράσεις. Η τριβή με την τοπική κοινωνία είναι ο πιο σύντομος δρόμος για την προσωπική και τη συλλογική εξέλιξη όλων μας. Αυτό, που κάνουμε σήμερα εδώ, είναι μια αντίδραση. Οι νέοι, συμμετέχοντας σε αυτά, γεμίζουν με γνώση, με αυτοπεποίθηση, αποκτούν εμπειρίες και διαμορφώνουν την προσωπικότητά τους.

Τελικά, αντίδραση, είναι ο ευαισθητοποιημένος νέος, με πολιτική κρίση, εκείνος που κάνει δημόσιες επιλογές. Ο ιδεολόγος νέος, ο γνώστης των πραγμάτων, ο ενεργός πολίτης στην Κοινωνία των Πολιτών.

Αντίθετα, η φοβισμένη αντίδραση του συστήματος τώρα απέναντι σε αυτούς τους αντισυμβατικούς – παρατηρητικούς νέους είναι το να τους χαρακτηρίζει κυνικούς. Αλλά : μην ξεχνούμε, ότι ο καλύτερος τρόπος για να αποκωδικοποιήσουμε την κοινωνική κατάσταση από κτήσεως κοινωνιών έως σήμερα, είναι το να διακρίνουμε, αρχικά, ότι βομβαρδιζόμαστε από δόγματα και κοινωνικά συμβόλαια και αργότερα, να απομυθοποιήσουμε αυτά τα «πρέπει» και τις αξιωματικές ερμηνείες, που μας επιβάλλονται, πότε ξεκάθαρα, πότε επικοινωνιακά κεκαλυμμένα, τα οποία τελικά καθορίζουν και τη συμπεριφορά μας. Αυτό κάνουν οι νέοι, που δεν μπορούν να περιμένουν από τους σύγχρονους μηχανισμούς, που διαμορφώνουν συνειδήσεις και τους σύγχρονους μεσσίες να γίνουν οι δάσκαλοι της δικής τους συνειδήσεως. Οι νέοι παρατηρούν, φιλτράρουν, επιλέγουν…

 Άλλωστε, όπως είναι γνωστό, «οι καιροί δεν περιμένουν»…

 Σας ευχαριστώ…

Χριστίνα Μπαρμπαρούση

1461947_473435196110619_1566844774_n 

 

 

 

 


Leave a Reply

Your email address will not be published.